देश छोडेको दिन

जलन भण्डारी एडिलेड मेरा शुभचिन्तकहरु, मलाई माया गर्ने नजरहरु, मेरा प्यारा सरदार काका, गाउँ बेंसी र मेलापातका, मेरा प्यारा साथिसंगिहरु, लाटिले पापा हेरेझैं ट्वाल्ल परेर हेरिरहे मैले गाउँ छोडेको दिन । मेरो प्यारो गाउँ, भञ्ज्याङ र चौतारिहरु, एक मुठ्ठि पाति र एउटा भेटी बोकेको मेरो थकान बिसाउने देउराली , बर्षौं कमाएको गैरि खेत, मलाई ताते गर्न सिकाउने मेरो घरको सिकुवा र आँगन, सुँगुरले जुन हेरेझैं एकोहोरो हेरिरहे हेरिरहे मैले गाउँ छोडेको दिन । मिरमिरे उषासंग बिदा लिंदा पाटी र पौवा ब्युँझिएका थिए, दीपशिखा झैं टुकिको रोशनिमा निरन्तर म हिडिरहेको थिएँ, खै मलाई रोक्न कोही आएन, झर्ना र छहरा छङछङ बग्दैथिए, गोरेटाहरुले मलाई बोकिरहे, मैले गाउँ छोडेको दिन । सूर्योदयको आगमनलाई पर्खि बसेको हरियाली वन, डाँफे, मुनाल र चाँप गुराँस, कोइली , सधैं छमछम नाच्ने मयुर, अनि मेरो पुच्छर लाग्ने काले, सबै चकमन्न- सुनसान थिए मैले गाउँ छोडेको दिन । हिँउले पुरिएका कुल्हागांरि र जोमोलरि, नागबेलि परेर बगेका हिमनदिहरु, मेरो गौचरन बोक्ने एक टुक्रो बगर, मलाई क ख को उचारण सकाउने मेरो सानो प्यारो पाठशाला, मिरमिरे उषाको घुम्टो ओडेर, मेरा लरबराएका पाईला हेरिरहे मैले देश छोडेको दिन ।

One Reply to “देश छोडेको दिन”

  1. Lakshmi Prasad Dhakal

    JN sir, bhabuk ani ramro pani. kathmandu ma magarka gharma basta lekhnu bhayeko “कागज सागको मेरो प्रेम” पनि पुब्लिश गर्न मिल्छ?

    लक्ष्मी प्रसाद ढकाल

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *