घर छोडेर आएको दिन मैले एउटा घर मात्र छोडेको थिइनँ— ढोकाको चौकोसमा टाँसिएको बाल्यकाल आँगनको धुलोमा कोरिएको आफ्नो नाम र साँझपख धुवाँसँगै आकाशतिर उड्ने आमाको भान्साको गन्ध पनि पछाडि छोडेर आएको थिएँ। पुनर्वासपछि हामीलाई एउटा नयाँ ठेगाना दिइयो तर ठेगानाले ...

१ नीलो आकाशसरी कान्ति छ हाम्रो, परहितकारी शान्ति भावना राम्रो। प्रभातमा हरियो पल्लव फर्फराउँदै, शशि–सूर्य कान्तिमा नयन बढाउँदै। २ माता–पितामा भक्तिभाव राखौँ, गुरु–लामा ,ङोपा, श्रद्धाभाव राखौँ। शिक्षा–ज्ञानले चेतना जगाऔँ, भाषा–विरासतको गौरव गाऔँ। ३ संसार हाम्रो घरबार हो यही, दस देशमा ...

अर्जुन प्रधान चिराङ, भूटान भुटानको नक्सा कोर्न जानिनँ मैले। तर आमाले बोल्ने प्रत्येक शब्दमा एउटा घरको ढोका खुल्छ, जसको आँगनमा म कहिल्यै पुगेको छैन। हजुरआमाका कथामा भने कतिपटक पुगेँ त्यहाँ। कहिले पानीट्याङ्कीको बाटो हुँदै, कहिले पुरानो घरको सम्झना पछ्याउँदै। सानैमा ...

टिकाराम राई "आँसु" केही घाउहरू छालामुनि हुँदैनन्— देशको नक्साभित्र हुन्छन्, जहाँबाट निकालिँदा मानिसको शरीर मात्र होइन, उसको इतिहास पनि सीमापारि फ्याँकिन्छ । सबै घाउहरूबाट खून बग्दैन, केही घाउहरूबाट घरको आँगन बग्छ, आमाको आवाज बग्छ, बुबाको छाया बग्छ, भाइबहिनीको बाल्यकाल बग्छ— ...

सुशील रेग्मी ओहायो, अमेरिका म हुर्किएको त्यो शिविरको परिवेश कस्तो भयो होला? पहिला जस्तो थियो, त्यस्तै पक्कै छैन होला होस् पनि त कसरी एउटा देशको एक पाटो पुरै खेदिए पछि बनेको सातवटा टुक्राहरूको बसाइबाट असी प्रतिशतले त्यो शिविर छोडेर खोई ...