घर छोडेर आएको दिन मैले एउटा घर मात्र छोडेको थिइनँ— ढोकाको चौकोसमा टाँसिएको बाल्यकाल आँगनको धुलोमा कोरिएको आफ्नो नाम र साँझपख धुवाँसँगै आकाशतिर उड्ने आमाको भान्साको गन्ध पनि पछाडि छोडेर आएको थिएँ। पुनर्वासपछि हामीलाई एउटा नयाँ ठेगाना दिइयो तर ठेगानाले …

१ नीलो आकाशसरी कान्ति छ हाम्रो, परहितकारी शान्ति भावना राम्रो। प्रभातमा हरियो पल्लव फर्फराउँदै, शशि–सूर्य कान्तिमा नयन बढाउँदै। २ माता–पितामा भक्तिभाव राखौँ, गुरु–लामा ,ङोपा, श्रद्धाभाव राखौँ। शिक्षा–ज्ञानले चेतना जगाऔँ, भाषा–विरासतको गौरव गाऔँ। ३ संसार हाम्रो घरबार हो यही, दस देशमा …

अर्जुन प्रधान चिराङ, भूटान भुटानको नक्सा कोर्न जानिनँ मैले। तर आमाले बोल्ने प्रत्येक शब्दमा एउटा घरको ढोका खुल्छ, जसको आँगनमा म कहिल्यै पुगेको छैन। हजुरआमाका कथामा भने कतिपटक पुगेँ त्यहाँ। कहिले पानीट्याङ्कीको बाटो हुँदै, कहिले पुरानो घरको सम्झना पछ्याउँदै। सानैमा …

टिकाराम राई “आँसु” केही घाउहरू छालामुनि हुँदैनन्— देशको नक्साभित्र हुन्छन्, जहाँबाट निकालिँदा मानिसको शरीर मात्र होइन, उसको इतिहास पनि सीमापारि फ्याँकिन्छ । सबै घाउहरूबाट खून बग्दैन, केही घाउहरूबाट घरको आँगन बग्छ, आमाको आवाज बग्छ, बुबाको छाया बग्छ, भाइबहिनीको बाल्यकाल बग्छ— …

सुशील रेग्मी ओहायो, अमेरिका म हुर्किएको त्यो शिविरको परिवेश कस्तो भयो होला? पहिला जस्तो थियो, त्यस्तै पक्कै छैन होला होस् पनि त कसरी एउटा देशको एक पाटो पुरै खेदिए पछि बनेको सातवटा टुक्राहरूको बसाइबाट असी प्रतिशतले त्यो शिविर छोडेर खोई …