गजल: १३१
उसै राम्र मृग नयन बातको त कुरै नगर
दिन मै त गारो छ रातको त कुरै नगर
लच्किने बारुले कम्मर सगै केश राशी सजाउँदा
जवानी थेग्न गारो हुन्छ मातको त कुरै नगर
तन सगै मन जोडी नाता साटे पछि
जे भए नि जिन्दगीमा जातको त कुरै नगर
थाई नपाई नासो उपहार पाएँ पछि
सुम्पिएँ जिन्दगी घातको त कुरै नगर