Category: Nepali

  • गजल-२७६

    गोविन्द फुयाल केनटुकी, अमेरिका राष्ट्रियता भन्दा ठुलो मेरो लागि बास हैन। स्पन्दन यो नचलाउने त्यो कुनै सास हैन।। दुर्गतिको हार सम्झी आफू रुनु रुवाउनु। अस्तित्व माने मान जीवन उपहास हैन।। […]

  • “म्याराथन दौडभित्रको जिन्दगी” संग दौडँदा

    यतिराज अजनबी एड्लेड, अस्ट्रलिया औंलाहरूमा अटाउने सक्ने कुशल भूटानी कविहरू मध्ये एउटा नाम हो सञ्चमान खालिङ | आफ्नो देशबाट विस्थापित भए पश्चात् अत्यन्तै अप्ठ्यारो परिस्थितिबाट गुज्रेका भूटानीहरूको जटिल भोगाइलाई सरल […]

  • गजल-२७५

    दुर्गा रिमाल अल्बरी, अष्ट्रेलिया आवाज मरे आवाजसगैँ, आवाजका झोका मर्छन् त्यसपछि सारा देशका, निमुखा र भोका मर्छन् मेरो देशको यो सिमाना, यो निशाना भन्दा भन्दै छिमेकीले देशै हर्छन् देश बचाउने धोका […]

  • जे एन दाहाल मासाचुसेट्स, अमेरिका सुनसान औंसीको रात, जनिकै फूलबारी त्यहाँ एउटा सानो कोपिला अध्यारोमा उदेश्यलाई चुम्ने महान् विचारले जन्मँदै शरणार्थी बन्यो। छाप्राभरि नाल काडिएका अरू बच्चाभन्दा पृथक् समाजको यस […]

  • तिमी नै हौ सबैको प्रिये

    केशव काफ्ले पि.ए , अमेरिका जब दिनले विदा लिँदै जान्छ सूर्यका किरणले क्षितिज पारि पहाड पर्वतका टाकुरामा विश्राम लिन्छन् मनमा समुद्रको छाल आए झैँ खुसीको सीमा रहँदैन दिनभरिको थकानले तिमीलाई […]

  • रुबाई

    देवीभक्त भट्टराई  फिलाडेल्फिया, अमेरिका खाचो पर्‍यो देश हाक्ने एउटा सानो कलमको चर्याएका यी घाऊ सेक्ने न्यानो कुनै मलमको अन्यायको आगो बल्यो दक्षिणमा भूटानको शरीर देऊ मलाई प्रभु गोली खाने फलामको […]

  • बात्सल्यताको गहिराई

    सञ्चमान खालिङ पीए / अमेरिका अतीत पुरानो, बिरानो लाग्दैन किन ? यथार्थताको धरातल बेग्लै छ आभास उही लाग्छ किन ? अँधेरी रातमा बिजुली चम्किन्थ्यो, चट्याङ पर्थ्यो म त्यो अँगालोमा लुक्थें निर्धक्क […]

  • गजल:२७४

    टेक भण्डारी एडीलेड,अस्ट्रेलिया आँशु झर्यो गाउँघरको सम्बन्धनै छुट्दा खेरी आँगनीमै सारा ईज्जत बैरी आई लुट्दा खेरी। बिहानीको मिरमिरेमा झोली चेपी हिड्नु पर्यो दैब सामु आफनै भाग्य सिसासरी फुट्दा खेरी। आँखा […]

  • गजल:२७३

    देवीभक्त भट्टाराई अमेरिका हात बानेर शिर तानेर । दास बनायो लात  हानेर । गोली ठोक्यो दोषी  ठानेर । भाषा खोस्यो शत्रु  मानेर । भाइ फुटायो सूत्र  जानेर ।

  • गीत

    अर्जुन प्रधान मिनिसोटा, अमेरिका भित्र भित्रै कति बोलौ चाहना मरिसक्यो मनले खेल्यो,आखाँको बहाना मरिसक्यो तिम्रै लागि प्रर्थनामा, बिते मेरा रातहरु मेरै बाटो हिँड,दिन्छु अजम्बरी साथहरु कस्लाई भनौँ—सुनाउँ चाहना मरिसक्यो मनले […]

  • गजल-२७२

    गोविन्द फुयाल केनटुकी, अमेरिका तिम्रो मन मन्दिरमा बास माग्ने परदेशी म। जुनीभरि तिम्रै साथ खास माग्ने परदेशी म।। तिमी भए पुग्छ केही चाहिँदैन है यो जुनीमा। बाँच्नलाई अलिकति सास माग्ने […]

  • गजल-२७१

    दुर्गा रिमाल अल्बरी, अष्ट्रेलिया देशको माटो शिरमा परोस् चाहिँदैन अरू केही उनकै काखमा जीवन बितोस् चाहिँदैन अरू केही जुन ठाउँमा जन्मे हुर्के त्यही ठाउँमा आनन्दले यो जीवनको अन्त्यस्टि होस् चाहिँदैन अरू […]

  • तिमी कविता पढ

    बुद्धमणि ढकाल  केनटुकी, अमेरिका म भूमिपुत्र जन्मन सकिन हामी कायरतालाई विरत्वले छोपेर मर्न सकेनौं देश आज टाढा भएको छ निर्वासन, यही हो शरणार्थीको यथार्थ । रिमाल आमाको सपना देख्थे एउटा […]

  • हराएको इतिहासभित्र लेखिएका पानाहरु

    जे एन दाहाल म्यासाच्युसेट्स, अमेरिका  देशको सुन्दर कल्पना थियो सहिदको जिउँदो सपना थियो सरवांगलाई सरपांग शब्दले भर्दै छल्नलाई झुटो प्रयास गर्दै गाली गर्दै वैरी बेस्सरी करायो स्याल करायो अनि कुञ्जी […]

  • हाम्रो मन

    नबिन नेपाल कोलोराडो, अमेरिका कता कता आकाशमा डुलिरहन्छ यो मन जन्मिएको आँगनमा खेल्न पुगिरहन्छ तन । सम्झिल्यउँदा आज आफ्ना आफ्नत जन धुरूधुरू रूँदै गगनम उडौं हुन्छ सँगै पवन । कहिले […]

  • गजल-२७०

    देवीभक्त भट्टराई फिलाडेल्फिया, अमेरिका  योद्धा तिमी वीर कति हो कति देशका संरचनाको नगर्नु खति । मनको वेगलाई लगाई लगाम रति पनि नबिगार्नु है तिम्रो मति। संसार तिम्रो गुणगान गाउँछ त्यसैले […]

  • शरणार्थी साहित्य र नेपाली सन्दर्भ

    अभि सुवेदी काठमाडौं नेपाली सन्दर्भमा शरणार्थी साहित्यको छलफल गर्न मलाई केही युवा प्राज्ञले भनेपछि मेरो मनमा यो विषय एउटा कहीँ अज्ञात थलोबाट उठेको आँधीजस्तो आयो । नसोचेको तर सुन्दर, मायालु […]

  • म त एक मान्छे हजारमा

    नबिन नेपाल कोलोराडो, अमेरिका म त एक मान्छे हजारमा लाखौमा त कति छन् म जस्ता यहाँ रित्त्याएर िहडेका बस्ती नै त्यहाँबाट अनि फेरि रित्तियौ त्यहाँबाट पनि म त एक मान्छे […]

  • शरणार्थी साहित्य परम्परामा ‘साक्षी’ र ‘अलबिदा बेलडाँगी’को त्रासदीय पक्ष

    गीता त्रिपाठी १.विषय प्रवेश पूर्वमा शरण वा शरणागत शब्द आध्यात्मिक चिन्तन र भक्ति साहित्य–सङ्गीतमा परम्परादेखि नै प्रचलित शब्द हो । यही शरण तत्सम व्युत्पन्न शब्दमा आर्थी प्रत्यय लागेर बनेको शरणार्थी […]

  • यी हातहरू

    देवीभक्त भट्टराई फिलाडेल्फिया, अमेरिका  इतिहास लेख्ने यी हातहरू बन्दुक बोक्न पनि पछि पर्दैनन् अघि बढ्छन्, चौतर्फ फैलिन्छन् बिदाइमा हलिन्छन् यी कलात्मक हातहरू कहिले बिरत्व कमाउछन् त कहिले अन्धकारमा फस्छन हारे […]

  • ऊ बन्छ देशभक्त

    अर्जुन प्रधान मिनिसोटा, अमेरिका जसले देश चिन्छ, ऊ बन्छ देशभक्त अमर ती सहिदको सम्मान उसले बुझ्छ आवाजमा आवाज मिलाइ अधिकार सुनाइ एक प्रजातन्त्र प्रेमी, ऊ बन्छ देशभक्त । एक देश, […]

  • माघे संक्रान्ति

    नबिन नेपाल कोलोरोडो, अमेरिका धर्म,संस्कृति र चाहड पर्वका धनी हामी अलि पर बसी आज संझदैछौ त्यो हामी संक्रान्ति चाड सम्झदा आज यहाँ मलाई चिसो पानीमा नुहाएको याद आयो हामी चिसो […]

  • गजल-२६९

    टेक भण्डारी एड्लेड, अष्ट्रेलिया छाती चिरेर पोल्ने पीडाहरु सहेर रोएँ आँसुका फूल तरेलीमा धेरै खसेर रोएँ। आगोले पोल्दैन मलाई जति पीडाले पोल्छ कागजको पानासरी रापमा जलेर रोएँ। बिरानो यो कोठाभित्र […]

  • बाँच्नलाई

    बुद्धमणि ढकाल केनटुकी, अमेरिका वर्षा यामको भेलसरि अनियन्त्रित आफलिएको छताछुल्ल, पोखिएको छ जिन्दगी मान्छे आस्थावान हुँदोरहेछ – र बाँच्न खोज्दोरहेछ तोते बोली मै, आस्था उम्रदो रहेछ बाँच्नु पर्छ मान्छेले तर […]

  • गजल-२६८

    शुशिल रेग्मी ओहियो, अमेरिका अब्राहम लिङ्कन रिमाल भए, देश बन्ने थियो पक्कै बाराक ओबामा रिजाल भए, देश बन्ने थियो पक्कै कुत्ता जस्तै भौ भौ भुक्ने, प्रचन्डको सट्टा त्यहाँ गांन्धी बापु […]

  • म यात्री

    नबिन नेपाल कोलोराडो, अमेरिका यात्री हुँ म यात्रामा छु गन्तव्य कहाँ हो नसोध मलाई सक्छौ यदि यात्रामा निस्क मसँग। पछ्याउदै ती डोबलाई डोर्याई पुर्याउँछन् जहाँ मलाई भबितब्यको फिक्री नगरी अघि […]

  • सडकमा छन् सन्तान

    बलि भट्टराई अमेरिका एकपल्ट ध्यान दृष्टिले सन्तानलाई हेर त आमा, तिम्रा सन्तान िबयोगले कति रोइरहेकाछन्, साना-साना छाप्रामा कति दुःखले बसेकाछन्। एकपल्ट सन्तानको चित्कार सुनिहेर त आमा, तिम्रा सन्तान गाँस बाँस […]

  • गीत

    अर्जुन प्रधान मिनिसोटा, अमेरिका मेरो शिरमा स्वाभिमानी गाथा कोरियोस् यी हातले सधैँ इतिहास कथा लेखियोस् गाउँ गाउँमा प्रकाशको ज्योति छरी आँट जोस जाँगर सबको लिई हिँडी हक अधिकार सुनिश्चित गर्नु […]

  • गजल-२६७

    शुशिल रेग्मी ओहियो, अमेरिका धेरै टाढा छोडी आएँ, मेरो गांउ र माटोलाई मकै फल्ने,सुन्तोला र अलैंची फल्ने पाटोलाई निकै माथि सहर देखी, पहाड मुनि मेरो घर छोड्दै आए, त्यहाँ पुग्ने, […]